Δευτέρα, 12 Μαΐου 2014

"Πράσινη επανάσταση στην Κρήτη ενάντια στα χημικά της Συρίας"







Από τις 6 Γενάρη, όπου κι έγινε η πρώτη δημοσίευση στα χρονικά για το ζήτημα, στα Χανιώτικα Νέα μέσω ενός τοπικού δημοσιογράφου, ο οποίος από πείσμα κράτησε το θέμα ζωντανό στις καρδιές μας, ο τοπικός Κρητικός τύπος ασχολείται καθημερινά με την Πράσινη Επανάσταση των Κρητών ενάντια στην υδρόλυση των χημικών της Συρίας στη Μεσόγειο.



Από τις 6 Γενάρη έως σήμερα, οι Κρήτες κι ο Κρητικός Τύπος, μέσα από μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις χιλιάδων Κρητών, βροντοφωνάζουν καθημερινά το «Όχι».

Από τη Σούδα (9/3) και το ιστορικό Αρκάδι (23/3) έως την εν πλω διαμαρτυρία στα Σφακιά (27/4), δήμαρχοι, πολίτες, πανεπιστημιακοί, δικηγορικοί κι οδοντιατρικοί σύλλογοι, ψαράδες, φοιτητές, μαθητές της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας, εκπαιδευτικοί, κι αγανακτισμένοι παπάδες ξεσηκώθηκαν ενάντια στα σχέδια των ΗΠΑ, Ρωσία και του διεθνούς Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (OPCW).

Μέλη της «Κίνησης Πολιτών ενάντια στην «εξουδετέρωση» των χημικών όπλων της Συρίας στη θάλασσα της Μεσογείου», από το περήφανο νησί της Κρήτης, καταγγέλλουν πως δεν υπάρχει καμία επίσημη πληροφόρηση, από την κυβέρνηση ή κάποιον άλλο οργανισμό, για το πότε ακριβώς θα πραγματοποιηθεί η υδρόλυση και κάτω από ποιες συνθήκες.

Μέλη της κίνησης από ολόκληρη την Κρήτη, ανάμεσά τους και πανεπιστημιακοί καθηγητές, όπως ο κος Γιδαράκος και κος Πισσίας, από το Πολυτεχνείο και Πανεπιστήμιο Κρήτης αντίστοιχα, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου τονίζοντας πως έχει απαγορευθεί κάθε παρακολούθηση από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες, ή τηλεμετρική αναμετάδοση της διαδικασίας κι αυτό εγείρει σημαντικά ηθικά, κοινωνικά και πολιτικά ερωτήματα.

Πανικός φωλιάζει στις ψυχές όλων των Κρητών καθώς, σύμφωνα με νομικούς εκπροσώπους της κίνησης πολιτών, οι Αμερικανοί έχουν φροντίσει ώστε σε περίπτωση ατυχήματος, κατά τη διάρκεια της υδρόλυσης ή μεταφοράς των αποβλήτων, να μη φέρει νομικές κι οικονομικές ευθύνες το αμερικανικό πλοίο του πολεμικού ναυτικού το οποίο έχει αναλάβει την εξουδετέρωση και κατ’επέκταση οι Η.Π.Α.

Ο Γιώργος Σμπώκος, διδάκτορας του Πανεπιστημίου Κρήτης σε θέματα Δικαίου Περιβάλλοντος, αναφέρει πως «υπάρχει νομικό κενό για τα χημικά της Συρίας». Τι γίνεται όμως στην υπόλοιπη Ελλάδα;

Την ίδια ώρα που χιλιάδες Κρήτες παραβρέθηκαν στην εν πλω διαμαρτυρία στα Σφακιά (27/4), περισσότεροι από 500 Κρήτες συγκεντρώθηκαν στο Σύνταγμα και εξέφρασαν την αντίθεσή τους στις αντεθνικές κι εγκληματικές αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης. Κανένα Αθηνοκεντρικό κανάλι δεν ασχολήθηκε με τη συγκέντρωση αυτή. Μόνοι οι δημοσιογράφοι ήδη ασχολήθηκαν με το θέμα αποδεικνύουν έμπρακτα ότι δε χρηματίζονται. Ποιοι είναι όμως αυτοί που χρηματίζονται και δεν μιλούν; Τι συμβαίνει με τους επιστήμονες;

Ο τύπος γενικότερα στην Ελλάδα δεν έχει ασχοληθεί καθόλου με το μείζονος σημασίας αυτό ζήτημα. Πώς θα γινόταν άλλωστε να ασχοληθούν με σημαντικά ζητήματα, όπως το ζήτημα της εξόρυξης χρυσού στις Σκουριές της Χαλκιδικής, την ιδιωτικοποίηση των παραλιών της χώρας μας κι άλλα πράσινα ζητήματα, τα οποία έχουν κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό αντίκτυπο, εν’όψει των επικείμενων εκλογών; Οι πολίτες φοβούνται ότι πολλά μέλη θ’αποχωρίσουν από τις κινητοποιήσεις με την πάροδο των εκλογών, καθώς από τον χώρο της πολιτικής τους προσέγγισαν στην προσπάθειά τους να εξαργυρώσουν ψήφους.

«Μας λένε να σιωπούμε και να μην αντιδρούμε», αναφέρει χαρακτηριστικά η Ευγενία Τσατσάκη, μέλος της κίνησης πολιτών στο συντονιστικό Ηρακλείου, για τους κυβερνητικούς εκπροσώπους και τα Υπουργεία. «Δεν έχει γίνει καμία μελέτη περιβαλλοντικών ρίσκων κι επιπτώσεων», συμπληρώνει με απογοήτευση, δηλώνοντας πως «δεν υπάρχει διαφάνεια στην ενημέρωση τόσο από την πλευρά της κυβέρνησης όσο κι από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης εκτός Κρήτης».

Σε δήλωσή του σε ομογενειακή εφημερίδα ήδη από τον Ιανουάριο, ο κος Αντώνης Τσουρδαλάκης από τη Μελβούρνη, πρόεδρος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Κρητών, εξέφρασε την «αντίθεση κι αγανάκτησή του για την προτεινόμενη και μυστικά σχεδιαζόμενη καταστροφή των χημικών όπλων της Συρίας στον θαλάσσιο χώρο δυτικά της Κρήτης» και καταδίκασε τις εγκληματικές, επικίνδυνες κι απαράδεκτες ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης. Όμως έκτοτε μειωμένες ήταν οι κινητοποιήσεις της Ομογένειας.

Την θανάσιμη κι εγκληματική αδιαφορία τόσο του ελληνόφωνου Τύπου όσο και της ελληνικής κυβέρνησης καταδικάζει επίσημα και η φοιτητική ομάδα Κοινωνικών Λειτουργών του πανεπιστημίου RMIT στην Μελβούρνη καθώς κι εκπρόσωποι της «Κίνησης Πολιτών ενάντια στην «εξουδετέρωση» των χημικών όπλων της Συρίας στη θάλασσα της Μεσογείου» εδώ στη Μελβούρνη.

Οι Κρήτες καλούν τους ομογενείς να συμπαρασταθούν έμπρακτα στις κινητοποιήσεις τους και να βοηθήσουν να μη γίνει σκουπιδότοπος αποβλήτων, πυρηνικών και χημικών η Μεσόγειος. Πρέπει να σπάσει επιτέλους ο κλοιός της σιωπής και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στην υπόλοιπη χώρα και το εξωτερικό να δώσουν στο ζήτημα τη δέουσα σημασία που του αρμόζει.

Η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας Κρήτης, ήδη σε δελτίο τύπου από τις 6 Φεβρουαρίου, δηλώνει πως «η Ιεραρχία της Εκκλησίας Κρήτης διαμαρτύρεται έντονα για την έλλειψη υπεύθυνης ενημέρωσης όλων των πολιτών της χώρας μας, κυρίως δε των κατοίκων της Κρήτης, για το εν λόγω μεγάλο και σοβαρό θέμα, κι εκφράζει την έντονη αντίθεσή της για το θλιβερό αυτό γεγονός».

Σε ομιλία του στη Σούδα στις 9 Μαρτίου, ο παπά-Ανδρέας από τα Ανώγεια, έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα λέγοντας πως «Από το Ακρωτήρι των Αγώνων υψώνουμε το λάβαρο της Παγκρήτιας Αντίστασης απέναντι στα σχέδια του χημικού θανάτου», και καλώντας τον Κρητικό λαό ν’απέχει από τις ευρωεκλογές, ακολουθώντας το παράδειγμα της ακριτικής Γαύδου.

Παρακινήστε άτομα που γνωρίζετε στον καλλιτεχνικό χώρο να ενώσουν τις φωνές τους μαζί μας. Ένας ολόκληρος λαός κατέβηκε στους δρόμους. Κανένας να μη μείνει με σταυρωμένα τα χέρια, το οφείλουμε στα παιδιά μας.

Γνωρίζουμε πολύ καλά τι φωλιάζει στις ανυπότακτες καρδιές των Κρητών απανταχού γης: «Ήθελαν να μας βρουν ανοχύρωτους κι απροετοίμαστους. Μας βρήκαν όμως αποφασισμένους».

Κίνηση Πολιτών ενάντια στην «εξουδετέρωση» των χημικών όπλων της Συρίας στη θάλασσα της Μεσογείου - Μελβούρνη.




Μ'αυτό το κείμενο, συμμετέχω στην κίνηση συμπαράστασης και υποστήριξης στην Κρήτη μας που αγωνίζεται για τα χημικά...........
'Οποιος θέλει συμμετέχει.... ......
copy paste παιδιά και σήμερα όλα τα blogs, μαζί σ'αυτήν την πρωτοβουλία!
Για να ενημερωθείτε για τη πρωτοβουλία αυτή πατήστε εδώ

Κυριακή, 11 Μαΐου 2014

Η Ζωή είναι ....υφαντό!!!



Άνοιξα το παράθυρο και κοίταξα τη καινούργια μέρα!
Η Άνοιξη άρχιζε να αφήνει τη σφραγίδα της στο κήπο. Καινούργια φύλλα,.. μικρά σκασίματα σε κλαδάκια.. που σήμαιναν ζωή.

Πήγα και στάθηκα μπροστά στον καθρέφτη. Είδα κάποιες μικρές ρυτίδες ανάμεσα στα φρύδια και θυμήθηκα τη μητέρα μου που με συμβούλευε πάντα να μη ζαρώνω το μέτωπο.
Προφανώς δεν ακολουθούσα πιστά τη συμβουλή της! Κάποιες μικρές γραμμούλες όμως υπήρχαν και στα μάτια μου! Πότε έγιναν;... Δεν θυμάμαι ακριβώς!..Ήταν εδώ χθες;...

Ακόμα μπορούσα να δω τις όμορφες ξανθές μπούκλες που έπεφταν στους ώμους μου!
Δεν μπορεί να ήταν τόσο παλιά!
Ξανακοίταξα τα μάτια μου...και τα κοίταξα βαθιά! Αναρωτήθηκα πώς θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει το βλέμμα τους! Θα το έλεγε...βαθύ.., στοχαστικό.., άτονο.., αδιάφορο.., ψυχρό;
Όχι!....σκέφτηκα... αν το κρίνω ψυχρά αντικειμενικά, σαν ξένη - αν είναι δυνατό αυτό - θα το χαρακτήριζα  βλέμμα προβληματισμένο, και ελαφρά μπερδεμένο, με ένα χρώμα απογοήτευσης!
Έχει χρώμα η απογοήτευση; Οι ζωγράφοι της δίνουν ένα ελαφρύ γκρίζο και ανάλογα το πόσο μεγάλη είναι το σκουραίνουν. Η χαρά πάντα είχε πολλά χρώματα. Η απογοήτευση και η θλίψη είχαν μικρή γκάμα.

Το χθες λοιπόν είναι νωπό ακόμα μέσα μου! Και μέσα στα μάτια μου! Καρέ-καρέ, είδα τον εαυτό μου παιδί, να διψάω να μεγαλώσω και να φύγω από τη σκέπη των δικών μου! Να ανοίξω τα φτερά μου! Όλο νόμιζα τότε ότι ο χρόνος δεν κυλάει γρήγορα! Πόσο βιαζόμουν Θεέ μου! Αδημονούσα τόσο, ώστε συχνά δοκίμαζα μικρές επαναστάσεις και όπου δεν έπιαναν, μικρά ψέματα,  για να καταρρίψω τους κανόνες της οικογένειας! Την ώρα του ύπνου, την ώρα του φαγητού, τι ρούχο θα βάλω, αν θα βγω βόλτα, το χρόνο διαβάσματος, και φυσικά πιο μετά, τον χρόνο που θα διαθέσω στα πρώτα μου καρδιοχτύπια. Τόσο γλυκά οικεία, όλα αυτά τώρα,... και τόσο ανυπόφορα τότε!

Σκαλί- σκαλί, έχτισα το κόσμο μου και ούτε που αντιλήφθηκα πώς πέρασε ο χρόνος....
Πότε έφτασα να κάνω δική μου οικογένεια και να αντιληφθώ τη σημασία των κανόνων.
Οι κανόνες χρησιμεύουν για να σε κρατάνε σε μια σταθερή πορεία, να σε προφυλάσσουν από παραπατήματα που μπορεί να σε βλάψουν, και να σε διδάξουν σε γενικές γραμμές,    το καλό και το κακό. Οι κανόνες και η οικογένεια υπάρχουν μαζί. Το ένα είναι απαραίτητο συστατικό του άλλου και όλα αυτά πρέπει να είναι δεμένα μεταξύ τους, με την αγάπη!

Θυμήθηκα ξαφνικά τα παιδιά μου, που αδημονούσαν κι αυτά, μέχρι που μεγάλωσαν και έφυγαν να χτίσουν το δικό τους κόσμο.
Θυμήθηκα και σένα αγαπημένε μου σύντροφε!
Πόσο στηρίξαμε αγάπη μου ο ένας τον άλλο! Όταν αποφασίσαμε  να βαδίσουμε πιασμένοι από το χέρι όλη τη ζωή μας, κάπου βαθιά μέσα μου, σε μια μικρή γωνίτσα,  ένιωθα ανασφάλεια. Αλλά γρήγορα κατάλαβα, ότι ήμουν τυχερή, γιατί πάντα ήμασταν μαζί,  στις χαρές και στις λύπες, το ίδιο! Στη φροντίδα των παιδιών μας...μαζί! Παντού και πάντα... μαζί! Όμως πριν από δέκα χρόνια....άφησες το χέρι μου!
Πού με άφησες μόνη;..Τώρα κοιτάω τα σημάδια του χρόνου στο πρόσωπο μου, μόνη χωρίς τη ζεστασιά της παρουσίας σου! Χωρίς να ακούω τη φωνή σου να μου λέει ότι με αγαπάει και να μου σβήνει τη κούραση και τη θλίψη της πάλης με τη ζωή! Χωρίς να βλέπω το χαμόγελο σου να νικάει την απαισιοδοξία μου!
Έφυγες...όπως και οι γονείς μου και συχνά αναρωτιέμαι...εγώ γιατί δεν έχω φύγει ακόμα;
Τι κάνω ακόμα εδώ; Σε ποιον χρησιμεύω;

Πόσο καιρό περνάω παρέα με τις σκέψεις μου και τις αναμνήσεις μου και ακόμα πόσο καιρό περνάω με το κενό του μυαλού μου που ψάχνει απεγνωσμένα να γεμίσει από νέες ανύπαρκτες εικόνες;

Ξαφνικά ένοιωσα το κενό!.. Σαν να σταμάτησε ο χρόνος κι έπειτα σαν αναλαμπή, σαν το ουράνιο τόξο μετά από καταιγίδα,   γέμισε το μυαλό μου λέξεις και εικόνες και έπειτα γέμισε ο χώρος. Λέξεις που έρχονταν...από πού;
Από μέσα μου; ...
''Η ζωή είναι ένα αργαλειός, με όλων των ειδών τα νήματα. Το κάθε νήμα έχει το όνομα του και την απόχρωση του. Άλλο λέγεται θλίψη και είναι γκρι,άλλο λέγεται χαρά και έχει τα χρώματα του ουράνιου τόξου, άλλο θυμός και έχει το χρώμα της αστραπής, άλλο έρωτας και είναι κόκκινο, άλλο ελπίδα και είναι πράσινο. Όλων των ειδών τα νήματα και όλων των ειδών  τα χρώματα. Κι εσύ κάθεσαι μπροστά του και υφαίνεις. Στην αρχή, τα χρώματα στα διδάσκουν και στα διαλέγουν άλλοι. Σιγά-σιγά κάνεις τις επιλογές μόνος σου. Και φτιάχνεις  το  υφαντό σου. Και υφαίνεις ασταμάτητα. Κι επιλέγεις ασταμάτητα. Μέχρι να τελειώσουν   τα νήματα. Αυτός είναι ο σκοπός! Όταν τα νήματα τελειώσουν, πρέπει να έχεις φτιάξει   την εικόνα που θέλεις να αφήσεις να βλέπουν οι επόμενοι από εσένα!''
 Εγώ τι εικόνα θα αφήσω να βλέπουν; Ίσως γι' αυτό δεν έχω φύγει αγάπη μου μαζί σου!
Δεν έχω τελειώσει την εικόνα μου!
 Κοίταξα τις φωτογραφίες μας στο ράφι κάτω από τον καθρέφτη, και δίπλα οι φωτογραφίες των παιδιών μας και πιο δίπλα...των παιδιών τους!
Η νέα ζωή! Η συνέχεια!

Πήγα πάλι στο παράθυρο και κοίταξα τα φρέσκα κλαδιά και τα μπουμπούκια που ήταν έτοιμα να ανοίξουν. Αυτά τι σκοπό είχαν και άνοιγαν κάθε χρόνο με τέτοια επιμονή;
Η απάντηση ήταν μία..... ΖΩΗ!
Πάντα ήταν Μία.... και πάντα ήταν η Ίδια!.....
ΖΩΗ!....Τόσο μικρή... μα και τόσο σπουδαία!
Τόσο φθαρτή... γι' αυτό και τόσο πολύτιμη!
Η Ζωή,... ένα υφαντό, που είναι φτιαγμένο από ότι χρώμα διαλέγεις, από ότι νήμα θες, και που τρυπάει ή ατονεί από τα χτυπήματα του χρόνου και των συνθηκών και χρειάζεται τις επιδέξιες επιδιορθώσεις σου για να μη καταστραφεί το έργο σου.
Η Ζωή... που παίρνει ομορφιά από σένα, αγάπη από σένα, στίχους γραμμένους από σένα και μουσική που την κάνεις τραγούδι και την τραγουδάς!
Γιατί μόνο έτσι αξίζει!
Κοίταξα πάλι στο καθρέφτη! Κι αυτή τη φορά δεν πρόσεξα τη ρυτίδα. Αυτή τη φορά πρόσεξα τα χείλια και το υπέροχο ζεστό χαμόγελο του ειδώλου μου!

Γύρισα και πήγα προς την πόρτα..., την άνοιξα..., χαμογέλασα και σκέφτηκα ότι είχα αργήσει και με περίμεναν τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου.
Βγήκα έξω χαμογελαστή, ψιθυρίζοντας ...''καλημέρα Άνοιξη, καλημέρα ΖΩΗ''!!

Διήγημα  της Marymosc.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...