Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018

Φωτο - Συγγραφική Σκυτάλη # 1

Για να δούμε παιδιά που βρισκόμαστε μέχρι σήμερα.
Όλοι ενεργοί μέχρι στιγμής και ευδιάθετοι και από δημιουργίες σκίζουν.

Μέχρι τώρα λοιπόν έχουν αναρτήσει

Marypertax με το κείμενο           ''Ήχος στο πλακόστρωτο''      (ΓΗΙΝΗ ΜΑΤΙΑ)

επιλογή Κλαυδίας για Μαίρη

Gianis Pit     με το κείμενο   ΄΄Το βλέμμα στην όχθη του ποταμού''     (ΗΔΥΠΟΤΟΝ)
Επιλογή Μαίρης για Γιάννη


Γεωργία Μανασή  με το κείμενο  ''Το ανοιχτό παράθυρο''     (ΕΓΙΝΑ 65 ! Ε! ΚΑΙ....;)
Επιλογή Γιάννη για Γεωργία

Woman in Blogs  με το κείμενο  ''Εκείνο το βράδυ''   (A BUTTON ON THE MOON)
Επιλογή Γεωργίας για Αλεξάνδρα

Και περιμένουμε την ανάρτηση που θα κάνει το Δελφινάκι  ( ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ) που είναι ο επόμενος παίχτης και έχει πάρει τη σκυτάλη με την εικόνα
Επιλογή Αλεξάνδρας για Δελφινάκι

Θυμίζω τη σειρά που ακολουθεί όπως έχουν δηλωθεί¨:

Memaria   (MYTRIPSSONBLOG)

Ελένη Φλογερά (ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΜΟΥ)

Αnnaflo (AΤΕΝΙΖΟΝΤΑΣ)

Σμαραγδάκι Ρούλα  (ΣMARAGDENIA..)

Christina Andromeda  (ANDROMEDA- MY GALAXY)

Marie-Anne  (L'ATELIER DE MARIE-ANNE)

Maria Kannelaki  (ΑΠΑΓΚΙΟ)

Airis  ( H ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ)

Mia  (CRAFTARTISTA)

Katerina Verigka   (PAUSE)

Mind Lab   (MIND LAB)

Ανέσπερη ( ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΙΚΡΕΣ ΚΙ ΑΣΗΜΑΝΤΕΣ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ ΑΦΗΜΕΝΕΣ)

Despina   (MY WORLD)

Ρένα Χριστοδούλου  ( ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ..)

Marina Tsardakli   (ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΡΩΤΕΥΟΜΑΙ ΤΗ ΖΩΗ)

Κλαυδία  ( ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ)





Αυτό που ήθελα να τονίσω είναι πως πατώντας το σήμα του παιχνιδιού στο  blog μου πάνω δεξιά,
θα μπορείτε να πηγαίνετε στην ανάρτηση την σχετική με τις συμμετοχές. Δίπλα στο όνομα κάθε παίχτη ενημερώνω πως έχει κάνει ανάρτηση. Πατώντας τη λέξη αναρτήθηκε πηγαίνετε αμέσως στο  σχετικό blog .

Ελπίζω να περνάτε καλά μέχρι στιγμής όπως περνάω κι εγώ! Και πως να μην περνάω δηλαδή που η ομάδα πετάει!

Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2018

Θα μπορούσα… Μπορώ…. Μπόρεσα!!!




ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ,  να αρχίσω να τραγουδάω τους στίχους του Καλλίρη που λένε:

Κυλάει η ζωή σαν το νερό φεύγει
Και βάσανα ένα σωρό έχει
Τις πίκρες έχω βαρεθεί τόσο
Θέλω κι εγώ λίγη χαρά να νιώσω
Τόσο καιρό περιμένω
να ρθει η στιγμή που θέλω

Γιορτάζω γιορτάζω
μ’ ακούτε που το φωνάζω
θα διασκεδάζω ως το πρωί
Γιορτάζω γιορτάζω
τις έννοιες στην άκρη βάζω
θα διασκεδάζω ως το πρωί

Τόσο καιρό περιμένω
Ήρθ’ η στιγμή που θέλω




Ξέρω τι θα μου πείτε. Εσένα σου ήρθε να τραγουδήσεις τα αυτιά μας τα δόλια δεν τα λυπάσαι;

Καλά! Μη δείτε κάποιον χαρούμενο… αμέσως να του κόψετε τη χαρά από τη ρίζα.



ΜΠΟΡΩ, βέβαια, να κάνω έναν απολογισμό. Μια τέτοια μέρα συνήθως δεν σκεφτόμαστε τα χρόνια που έφυγαν, τα λάθη που κάναμε, τις λάθος επιλογές μας, τον τρόπο ζωής μας που θέλουμε να αλλάξουμε, τα όνειρα που δεν εκπληρώθηκαν, τις αγάπες που δεν ζήσαμε, τα μυστικά που μαθεύτηκαν από φίλους που μας πρόδωσαν, την κοινωνία που είναι ρηχή και επιφανειακή, τους γύρω μας που είναι παρτουλίτσες και δεν εκτίμησαν όσα τους προσφέραμε, και όλες τις καταραμένες πληγές του Φαραώ;







ΜΠΟΡΕΣΑ τελικά να κάτσω να γράψω ένα γράμμα στη Ζωή.

Αγαπημένη μου Ζωή, χαίρομαι γιατί με έφτασες μέχρι τη σημερινή μέρα. Μου έφερες στο δρόμο μου άσχημες εμπειρίες και για να τις μετατρέψεις σε διδαχές, μου έδινες κατά διαστήματα και καλά πράγματα. Έτσι μπόρεσα να μάθω την υπομονή και τη διάθεση να παλεύω. Μου έβαλες τρικλοποδιές, και με πείσμωσες. Οπότε, μπορώ να πέφτω και να σηκώνομαι πότε πανεύκολα και πότε με προσπάθεια. Σηκώνομαι όμως και αυτό είναι το σημαντικό. Μου γνώρισες αγάπες που χάθηκαν. Αλλά μου έφερες   τις επόμενες και με έμαθες να σκέφτομαι πως, ‘’ό,τι δεν θέλει να μείνει ψάξε να βρεις την αιτία με καθάριο μυαλό. Κι αν το λάθος είναι δικό σου, μάθε να ζητάς συγγνώμη. Είναι μεγαλείο να παραδέχεται τα λάθη του κάποιος. Αν όμως το λάθος δεν είναι δικό σου, άστο να φύγει. Αυτό που δεν μένει δίπλα σου, σημαίνει πως δεν άξιζε για σένα. ‘’
Μου έδωσες αγαπημένα δικά μου πρόσωπα που μοιράστηκα τα χρόνια μου μαζί τους και σ’ ευγνωμονώ γι’ αυτό. Και μου έδωσες και φίλους. Λίγους και καλούς. Ζυμώθηκα μαζί τους. Σ’ ευχαριστώ Ζωή! Ατσαλώνω τον εαυτό μου για τις επόμενες τρικλοποδιές σου. Και περιμένω με αγωνία τα επόμενα καλά που θα μου στείλεις, κι ας είσαι τσιγκούνα. Μη σε νοιάζει όμως.  Με έμαθες να στύβω την κάθε ημέρα, και να βγάζω τον καλό της χυμό, πετώντας τα άχρηστα.

Τώρα θέλω να σβήσω τα κεράκια μου, να φάω ένα κομμάτι γλυκό από την τούρτα μου, και να τραγουδήσω φάλτσα, Γιορτάζω, γιορτάζω , μ’ ακούτε που το φωνάζω……….
Έτσι! Γιατί κανείς δεν είναι σε θέση να μου απαγορεύει να τραγουδάω………. και ειδικά την ημέρα των Γενεθλίων μου!!  





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...