Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2020

Φωτο-Συγγραφική Σκυτάλη #5

ΛΗΞΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ!

Οι συμμετοχές κλείδωσαν και η κλήρωση έγινε ώστε να ανακατευτεί λίγο η σειρά που δηλώσαμε, και για να μην ξεκινάω συνέχεια εγώ!


List Randomizer
There were 18 items in your list. Here they are in random order:
1.     Κλαυδία
2.     Αχτίδα
3.     To-e-periodiko mas
4.     Μία
5.     Μαρία Κανελλάκη
6.     Fish eye
7.     K.Verigka
8.     By Joanna
9.     Giannis Pit
10.  Σμαραγδάκι-Ρούλα
11.  Anna flo
12.  Ελένη Φλογερά
13.  Ρένα Χριστοδούλου
14.  Μαρία Πλατάκη
15.  Onirokosmos
16.  Κάτια Μαρκουίζου
17.  Μarypertax
18.  Marina Tsardakli
IP: 141.255.36.139
Timestamp: 2020-03-22 18:41:10 UTC

Και για να είναι πιο ξεκάθαρο παραθέτω τη σειρά που θα παίξουμε:

  1. Kλαυδία
  2. Αχτίδα
  3. To -e-periodiko mas
  4. Mia
  5. Maria Kanellaki
  6. Fish eye
  7. K.Verigka
  8. By Joanna
  9. Giannis Pit
  10. Smaragdaki Ρούλα
  11. Anna flo
  12. Ελένη Φλογερά
  13. Ρένα Χριστοδούλου
  14. Μαρία Πλατάκη
  15. Onirokosmos
  16. Κάτια Μαρκουίζου
  17. Μarypertax
  18. Μarina Tsardakli

Συνεπώς αρχίζουμε με την Κλαυδία που εικόνα και λέξη επιλέγει γι' αυτήν η Μαρίνα που είναι και η τελευταία.

Καλή μας αρχή!

Φιλιά σε όλους!

1. Η Μαρίνα επέλεξε για την Κλαυδία την λέξη ΠΟΤΑΜΙ
και εικόνα


και η Κλαυδία έγραψε : ''Οι σημαδεμένοι''


2.Η Κλαυδία επέλεξε για την Αχτίδα τη λέξη ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ
και εικόνα



και η Αχτίδα έγραψε :''

3. Η Αχτίδα επέλεξε για τη Μαρίνα to-e-periodiko mas τη λέξη
ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ
και εικόνα




Σάββατο, 14 Μαρτίου 2020

Φωτο-Συγγραφική Σκυτάλη #5!




Πριν από κάποιο διάστημα σας ζήτησα να ψηφίσουμε για το πότε θέλετε να ξεκινήσει η επόμενη σκυτάλη. Έπειτα από διαβουλεύσεις και από μηνύματα με την άποψη του κάθε φίλου, η ζυγαριά έγειρε αποφασιστικά περί της άμεσης έναρξης της σκυτάλης μέσα στον μήνα Μάρτιο.

Για να πω την αλήθεια, ενώ στην αρχή η παλάντζα έγερνε υπέρ της φθινοπωρινής έναρξης της σκυτάλης, ξαφνικά άρχισε να υπερτερεί ο Μάρτιος.

Παρακολουθούσα όλες τις ψήφους με ενδιαφέρον και κάποιοι που επέλεξαν Φθινόπωρο αρχικά, στη συνέχεια  άλλαξαν γνώμη. 

Η δική μου άποψη περίμενε στον ''πάγο'', γιατί σκεφτόμουν όχι εμένα για το διαδικαστικό,  αλλά τον ερχομό του καλοκαιριού που θα μας έβρισκε σκόρπιους και χαμένους σε διάφορα μέρη. 
Έλεγα λοιπόν στον εαυτό μου άντε να τα συμμαζέψω και να ψάχνω να βρω το κάθε άτομο. Θα με φάει το άγχος και το κυνήγι.

Να όμως που ένας αστάθμητος παράγοντας ήρθε με την ψήφο του και έκανε τη ζυγαριά να ακουμπήσει τραπέζι με την βαρύτητα της.
Και ο ψηφίσας;.... κορονοϊός....

Αφού λοιπόν μας κλείνει μέσα, μας περιορίζει αρκετά και μας κόβει τις δραστηριότητες.... ας το διασκεδάσουμε λοιπόν....

Πρόσκληση φίλοι μου για την έναρξη της πέμπτης Φωτο-Συγγραφικής Σκυτάλης.

Οι όροι γνωστοί, τίτλος απαραίτητος, και λέξη κλειδί μέσα στο κείμενο. Δηλώσεις συμμετοχής έως  τις 22 του μήνα, ημέρα Κυριακή. Και αυτή τη φορά η σειρά συμμετοχής θα γίνει με κλήρωση.

Σάββατο, 29 Φεβρουαρίου 2020

ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ!




(Συμμετοχή στο δικτυακό δρώμενο


Τίτλος κεφαλαίου:
''Το παρελθόν εκδικείται''

Το γαντοφορεμένο χέρι, έσπρωξε την πόρτα και η γυναικεία φιγούρα, έκανε δύο βήματα μπροστά συγχρόνως με τον Δημήτρη που έκανε τέσσερα βήματα πίσω ψελλίζοντας  ξανά ένα τρεμάμενο και τρομαγμένο… ‘’εσύ εδώ;’’

‘’Ξέρω… ‘’καλέ μου’’, πως δεν θα ήθελες να με δεις, έτσι δεν είναι; Η μορφή μου σε βασανίζει, και σου φέρνει τόσες πολλές μνήμες…’’

Η γυναίκα προχώρησε στο φωτεινό κέντρο του δωματίου, και περιέφερε το βλέμμα της τριγύρω, την ώρα που μια αστραπή ηλέκτρισε τον χώρο. Ο  Δημήτρης δεν μπορούσε να τραβήξει τα μάτια  του από πάνω της. Γοητευτική, ψηλή  κορμοστασιά, που τραβούσε τα βλέμματα ο αέρας της  και το ήξερε. Το μαρτυρούσε το θεληματικό της πηγούνι και η υπεροπτική θεώρηση της ματιάς της.

Η μορφή της του ξέσκιζε την καρδιά. Μπροστά του στεκόταν η Ερατώ. Το ίδιο βλέμμα, οι ίδιες κινήσεις, ίδια φωνή. Τα πάντα ίδια, εκτός από τα βαμμένα μαλλιά στο χρώμα του κορακιού που έκανε και τη διαφορά. Όμως η μορφή μπροστά του δεν ανήκε στην αγαπημένη του γυναίκα, αλλά στη Θάλεια την πανομοιότυπη αδελφή της.
Το άλλο μισό του ωαρίου που χωρίστηκε στα δύο. Το δικό του μισό και αγαπημένο χάθηκε κι ο κλώνος του, απόψε ήρθε  στην επέτειο του χαμού του, να τον βασανίσει .

Γιατί τώρα; Γιατί ύστερα από πέντε χρόνια;
Δεν ήθελε να την βλέπει, ούτε να την ακούει. Το δικό του μισό το λάτρευε με υστερικό πάθος. Αυτό το μισούσε τόσο, όσο σχεδόν το αγαπούσε η χαμένη Ερατώ.

‘’Περίμενα το τζάκι αναμμένο μια τέτοια βραδιά με την καταιγίδα να πλησιάζει… Το τζάκι τέτοιες βραδιές, πρέπει πάντα να είναι αναμμένο.’’

‘’Η Ερατώ το ήθελε πάντα.’’ ψέλλισε εκείνος.

‘’ Το ξέρω… κάθε χρόνο από εκείνη τη μέρα έφτανα απέξω μα μόνο σήμερα αποφάσισα να μπω. Ήθελα να σε δω, για να σου ξυπνήσω τις τύψεις …’’ Με το χέρι της χτύπησε δύο με τρεις νότες στο πιάνο και ο αρμονικός ήχος τους στροβιλίστηκε στον αέρα, χτύπησε στη φλόγα των κεριών, και χάθηκε κάπου σε μια σκοτεινή γωνιά.

Ο Δημήτρης στενεύοντας τα φρύδια ρώτησε γρήγορα…

‘’Δεν ήξερα πως ήξερες πιάνο…’’

Εκείνη απάντησε επίσης γρήγορα τραβώντας τα χέρια της από τα πλήκτρα.

‘’Μη κρίνεις από λίγες νότες… Δεν δοκίμασα ποτέ να μάθω.’’

‘’Γιατί ήρθες;’’

‘’Σου έχω ήδη πει! Για να σου ξυπνήσω τις τύψεις!’’

‘’Τύψεις;’’

‘’Ναι! Ξέρεις πολύ καλά τι έγινε εκείνη τη νύχτα. Έτσι δεν είναι Δημήτρη; Μοναδική αγάπη;’’

‘’Γιατί με λες έτσι; Η Ερατώ με έλεγε έτσι… κόμπιασε πονεμένα εκείνος…’’

‘’Εσύ ήθελες να σε λέει έτσι, το ξέρω, όπως ξέρω τα πάντα… Όλη τη ζωή της την έκλεισες σε μία γυάλα, να ζει για σένα, να αγαπάει εσένα, να μη νοιώθεις μόνος. Χρόνια ολόκληρα  τα δικά σου ‘’θέλω’’ και τα δικά σου ‘’πρέπει’’. Κι εκείνη; Θα μπορούσε να ήταν μια μεγάλη πιανίστα,  είχε ταλέντο, αλλά ήθελες το μονοπώλιο του χρόνου της, της κάθε της ανάσας, της κάθε της σκέψης, τον πυρήνα του κάθε της ονείρου. Πίστευες πως το πιάνο που της αγόρασες θα έφτανε να καλύψει τον πόνο της ταφής ενός μεγάλου ονείρου;’’

‘’Πολύ με πίκρανες ζωή, μακριά θα φύγω ένα πρωί….(*1) ψιθύρισε 

Ωστόσο έφυγε βράδυ με τις πίκρες της για αποσκευές, κι εσύ ξέρεις γιατί, όπως ξέρεις και ποιον έστειλες στο κατόπι της’’

‘’Δεν καταλαβαίνω τι λες … απάντησε ο Δημήτρης και κατάπιε μια γρήγορη γουλιά από το ποτήρι που κρατούσε, καθώς ένοιωθε τον λαιμό του στεγνό ξαφνικά.. Προσπαθείς να με κατηγορήσεις για κάτι; Πιστεύεις πως εγώ φταίω; Τι ξέρεις εσύ για πίκρες και για την αγάπη μας;’’

‘’Κι όμως ξέρω τα πάντα… Νομίζεις πως είχες καταφέρει να μας αποξενώσεις; Πως δεν είχαμε επαφή; Μα ξέραμε η μία τα πάντα της άλλης κι από απόσταση… Όλα τα ξέρω, ακούς; Όλα… Κι εσύ ξέρεις!’’

Πηγαίνοντας κοντά του, του ψιθυρίζει

‘’Σύννεφα εμπόδια και στο τέλος ο γκρεμός, πέρασα τα όρια δεν υπάρχει γυρισμός…(*2)

Αλήθεια τι ζωή εδώ μέσα… με τον κέρβερο φύλακα, την οικονόμο σου την Ερασμία… που σου πρόφταινε τα πάντα… κι όμως δεν τα κατάφερες. Εκείνη απόκτησε ότι δεν μπόρεσες να της χαρίσεις…’’

‘’Γιατί λες απόκτησε; Εκείνη χάθηκε…''

Η Θάλεια χαμογέλασε πικρά και παράξενα, χωρίς να του απαντήσει.

‘’Αυτό που θέλω να σου πω τα χείλη δεν το λένε, μη μου το πάρει ο άνεμος μην ακουστεί μακριά μου και πάψει νάναι μυστικό και πάψει νάναι ωραίο…(*3)

Ξέρεις τι ήθελε να σου πει, και ποιο ήταν το μυστικό γι’ αυτό και έγινες έξαλλος εκείνο το βράδυ…  Κι ας ρωτούσες αν είναι ευτυχισμένη….’’

‘’Να πάρει η ευχή… πώς ξέρεις τι συζητούσαμε… τι θέλεις πια από μένα… δύο φορές σε έχω δει στη ζωή μου, μία στην αρχή και μία στη κηδεία κι αυτή από μακριά. Τι ξέρεις για μένα, για την Ερατώ, για την αγάπη μας; Τι θέλεις τώρα μετά από χρόνια και εμφανίζεσαι μπροστά μου;’’

‘’Ω μοναδική αγάπη… θα με βλέπεις συχνά… γιατί μου στέρησες ό,τι αγαπούσα πιο πολύ… εγωκεντρικέ και χειριστικέ σύζυγε ...της αδελφής μου. Θα με βλέπεις συχνά, μέχρι να σπάσεις και να ομολογήσεις… πως εσύ και οι δουλικοί σου την οδηγήσατε στο θάνατο…
Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο… κι εσύ σαν μεγαλοδικηγόρος τα ξέρεις αυτά….’’

Γύρισε την πλάτη της και έφυγε κουνώντας το γαντοφορεμένο της χέρι σε έναν χαιρετισμό , αφήνοντας ανοιχτή την εξώπορτα, αδιαφορώντας για την βροχή που πέφτοντας δυνατά ο αέρας την έμπαζε μέχρι το κατώφλι.

Ανοικτή ήταν ακόμα, όταν ένα κόκκινο αυτοκίνητο σταμάτησε μπροστά στο μεγάλο σπίτι. Ένας άντρας ανέβηκε τα σκαλιά της εισόδου κρατώντας ομπρέλα, και κοιτώντας με απορία το αυτοκίνητο που ξεμάκραινε. Ο Γιάννης   μπήκε κλείνοντας πίσω του την πόρτα αφήνοντας απέξω την καταιγίδα, χωρίς να ξέρει για την καταιγίδα που είχε ξεσπάσει μέσα στο σπίτι. Τα έχασε όταν αντίκρισε    έναν καταβεβλημένο Δημήτρη που στεκόταν ακίνητος ανίκανος να κουνηθεί.


Αυτή ήταν η συμμετοχή μου στο δρώμενο της Κατερίνας με τις ευχαριστίες μου και ελπίζω να σας αρέσει η δεύτερη συνέχεια έτσι όπως την εμπνεύστηκα. Περιμένω την εξέλιξη με αγωνία.

Τα τραγούδια των οποίων οι στίχοι αναφέρθηκαν παραπάνω είναι:

(*1) Τίτλος τραγουδιού ‘’Μ’ ένα αεροπλάνο’’

Στίχοι ΣΩΤΙΑ ΤΣΙΩΤΟΥ  Μουσική ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΣ

(*2)  Τίτλος τραγουδιού ‘’Με κλεμμένο Ι.Χ.’’
Στίχοι μουσική Νίκος Ξαρχάκος
Φωνητικά Δήμητρα Καλεσιάκη

(*3) Τίτλος τραγουδιού ‘’Αυτό που θέλω να σου πω’’
Στέλα Σειραγάκη
Στίχοι Πέτρος Φουκάκης
Μουσική Κώστας Βερδινάκης

Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2020

Φωτο-Συγγραφική Σκυτάλη #4 - ΛΗΞΗ!






Αισίως τελείωσε και η τέταρτη κατά σειρά Σκυτάλη μας, με την συμβολή σας και την συμμετοχή σας!
Ελπίζω να απολαύσατε το ταξίδι στον κόσμο της έμπνευσης και της εικόνας όπως κι εγώ!
Σας ευχαριστώ όλους από καρδιάς, για την ακόμα μια φορά όμορφη παρέα σας και ανανεώνουμε το ραντεβού για το Φθινόπωρο που θα ξεκινήσει η πέμπτη με το καλό σκυτάλη μας!

Όπως έχω καθιερώσει ακολουθεί και η κλήρωση που έκανα για το δώρο της τέταρτης σκυτάλης για έναν από εσάς που πήρατε μέρος.

Παρακάτω θα σας δείξω τι έχω φτιάξει αυτή τη φορά, και παρακαλώ να είστε επιεικείς στην κρίση σας για τη φωτογράφιση μου, και ακόμα τη λίστα για το ποιος κληρώθηκε!




Αυτό είναι το αναμνηστικό δώρο που έφτιαξα για την σκυτάλη και που όταν έκανα την κλήρωση έτρεμε η ψυχή μου μήπως τύχει του Γιάννη που είναι ο μοναδικός άντρας της παρέας. Ευτυχώς όμως έτυχε στην Κατερίνα Βερίγκα




List Randomizer
There were 22 items in your list. Here they are in random order:
1.     K.VERIGKA
2.     MIA
3.     KLAYDIA
4.     GIANNIS PIT
5.     RENA XRISTODOULOU
6.     MARIA NIKOLAOU
7.     ELENH FLOGERA
8.     BY JOANNA K
9.     TO E PERIODIKO MAS
10.  ANNAFLO
11.  FISH EYE
12.  MARIA G.
13.  MANIA
14.  ONIROKOSMOS
15.  KANELLAKH MARIA
16.  CHRISTI PETALOTI
17.  M.TSARDAKLI
18.  AXTIDA
19.  WOMAN IN BLOGS
20.  ANESPERH
21.  MEMARIA
22.  SMARAGDAKI ROULA
IP: 178.59.218.243
Timestamp: 2020-02-08 04:43:37 UTC

Το επόμενο ραντεβού μας θα είναι πιστεύω στο δρώμενο που ξεκινάει η Κατερίνα στο μπλογκ της.
Pause Blog
Όλοι μαζί λοιπόν στης Κατερίνας το  μπλογκ για να συνεχίσουμε την διασκέδαση!

Ευχαριστώ πολύ Φιλιά σε όλους!

Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2020

Ήρθε το δώρο μουουου!

Καταρχήν να σας πω πως άλλαξε η διαδικασία παραλαβής στο γραφείο μου! Απαγόρευσαν πια στις κούριερ να μπαίνουν και για να παραλάβεις κάτι, πράγμα αναγκαίο αφού σχεδόν όλη τη μέρα και όλη την εβδομάδα είσαι εκεί, πρέπει να διασχίζεις έναν μεγάλο εσωτερικό χώρο, να διανύεις μια μεγάλη απόσταση με τα πόδια για να πας στο φυλάκιο και να βγεις εξωτερικά να παραλάβεις ό,τι θες. Αυτό με έσπρωξε να πω στην Αριστέα πως είχα δυσκολίες να παραλάβω το δώρο της. 
Μέχρι..... 
Μέχρι που μου είπε '' τι κρίμα και έλεγα να σου φτιάξω ένα βιβλίο....''
Ένοιωσα μέσα μου κάτι να τινάζεται και της γράφω... '' τι μου κάνεις τώρα;....''
Πάνω που πήγα να κάνω την επανάσταση μου στη γραφειοκρατία, έκανα άτακτη υποχώρηση.


Και   ενόσω ήμουν στο γραφείο χαμένη μέσα στους αριθμούς και στα ποσά που δεν ήταν δικά μου, χτυπάει το τηλέφωνο και με ενημερώνουν πως έχω ένα δέμα.
Φτερά στα πόδια μου, γιατί παιδιά δεν περίμενα τίποτα παρά μόνο το δώρο το υπέροχο που μου έφτιαξε η Αριστέα με τα χεράκια της για το Συμπόσιο.
Τρέχω στο φυλάκιο και μου λένε πως δεν ήταν εκεί γιατί έπρεπε να πάει πρωτόκολλο.
Ξαναγυρίζω και παίρνω τη μεγάλη ανηφόρα, μια και η επιστροφή είναι ανηφορική,  μέχρι το  πρωτόκολλο. Κι εκεί να με ρωτάνε αν αφορά το δέμα την εταιρεία ή είναι προσωπικό.
Λέω για όνομα του Θεού, είναι ένα προσωπικό αντικείμενο που το περίμενα.
Και δώστου να υπογράφω σε δύο μεριές πως παρέλαβα.
Το παίρνω το πολύτιμο μου παιδιά με τη λαχτάρα του Γκόλουμ στον άρχοντα των δαχτυλιδιών, και πάω να βρω λίγη ησυχία να το απολαύσω.
Μόλις το άνοιξα με συνεπήραν τα αρώματα που αναδύονται από κάθε δέμα της Αριστέας και όταν το αντίκρισα...., ξετρελάθηκα!
Δέστε γιατί!


Αυτό είναι το δώρο μου για την συμμετοχή μου στο Συμπόσιο ποίησης της Αριστέας του blog ''H ζωή είναι ωραία...'' . Αριστέα μου σ' ευχαριστώ τόσο πολύ για το υπέροχο αυτό δώρο, για τον κόπο σου, για το χρόνο σου, και για την επιμονή σου! Και επίσης για το κίνητρο που μας δίνεις, το έχω πει και θα το λέω, με το Συμπόσιο να δημιουργούμε και να συμμετέχουμε με μια υπέροχη παρέα σε ένα πανέμορφο δρώμενο! Ευχαριστώ πολύ!