Κυριακή, 4 Φεβρουαρίου 2018

Δύσκολη απόφαση

13ο ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ





Εννέα παιδιά τα σπέρνεις εύκολα μα τα θρέφεις δύσκολα. Αυτό σκεφτόταν ο Φώτης καθισμένος στο πεζούλι του χαμόσπιτου του.  

- Όλα δύσκολα τα κάνεις Θεέ μου!
Και είχε βαρεθεί και τόσες μπουγάδες.

- Ήταν ανάγκη να είμαι τόσο καρπερός; Κι αυτή η κυρά μου με τη μυρωδιά έπιανε. Αμάν!   Πρέπει να βρω έναν τρόπο να λιγοστέψω τα στόματα. Πρέπει  να ξεφορτωθώ τα κορίτσια και τα παιδιά στο κάτω – κάτω μπορούν να βγουν στη δουλειά.
Η μεγάλη είναι δεκαεπτά . Μπορώ να την παντρέψω. Με ποιον; Το χωριό μας είναι μικρό και ο καθένας θα θέλει και το κατιτίς του.   Και τότε του ήρθε στο μυαλό ο Σταμάτης ο γυρολόγος. Καλός ήταν. Τι;  Επειδή την περνούσε κάμποσα χρόνια; Σιγά! Ο άντρας χρειάζεται  μικρή γυναίκα δίπλα του να μπορεί να τον φροντίζει. Και το αποφάσισε.

-Αρετήηηη…. Φώναξε την κόρη του.
-Ορίστε πατέρα,…  ακούστηκε σε λίγο η Αρετή δίπλα του.
-Άκου Αρετή, μεγάλωσες πια. Ήρθε η ώρα να βοηθήσεις την οικογένεια σου.
-Πώς μπορώ πατέρα να βοηθήσω εγώ; Αποφάσισες να με στείλεις να μάθω γράμματα για να γίνω δασκάλα;
-Τι σαχλαμάρες μου τσαμπουνάς; Τα κορίτσια δεν χρειάζονται μόρφωση. Το γυμνάσιο  φτάνει.  Έναν άντρα να τα φροντίζει χρειάζονται.  

Η Αρετή   δεν τόλμησε να κουνήσει από τη θέση της.
Ο πατέρας βιάστηκε να φύγει.  Ήξερε πως σήμερα ήταν η μέρα που θα ερχόταν ο γαμπρός που είχε στο μυαλό του.  

Τον βρήκε στο πλάτωμα που έκανε χρέη πλατείας. Και αμέσως του πρότεινε να πιουν ένα κρασί. Ο Σταμάτης δέχτηκε. Πάνω στο κρασί του απαρίθμησε τα προτερήματα, του να έχει κάποιος νέα   γυναίκα   και τα βρήκανε.
Όταν πήγανε στο σπίτι, ο Σταμάτης αντίκρισε την Αρετή και  της είπε.
-Μπράβο είσαι καλοσχηματισμένη   και έχεις και ωραία ‘’μπαλκόνια’’… και άφησε ένα άξεστο γέλιο.

Η μάνα της συμφώνησε. Άλλωστε σπάνια διαφωνούσε με τον κύρη της. Τώρα που το σκεφτόταν, θα έχανε μια βοήθεια στη λάτρα που είχε από τη μεγάλη αλλά θα ανάσαιναν οι υπόλοιποι.
Ο γάμος αποφασίστηκε να γίνει γρήγορα για να μη χάσει και πολλές μέρες από τη δουλειά του ο Σταμάτης.

-Όταν θα γυρίσω από τη γύρα στα χωριά το λοιπόν θα κάνουμε το γάμο. Και γελώντας πάλι άνοστα έδωσε ένα χτύπημα στα οπίσθια της αρραβωνιάρας του.  Η Αρετή ανατρίχιασε. 
Το χάραμα είχε πάρει την απόφαση της. Άνοιξε το κλουβί και ελευθέρωσε το σπουργίτι που είχε πιάσει. Έβαλε σε μια τσάντα τα λιγοστά της ρούχα, πήρε κάτι λίγα χρήματα που μάζευε εδώ και καιρό από τα ψώνια και από τη μάνα της και πήρε μαζί της το γλαστράκι με τα αγαπημένα της ζουμπούλια.
Έκλεισε την πόρτα αθόρυβα. Πάνω στο μαξιλάρι της υπήρχε μια επιστολή σαν στερνό αντίο στους δικούς της.

‘’Φεύγω. Μη με ψάξετε. Εσείς πάντως θα αλαφρώσετε’’.

Εννέα  χρόνια μετά, έπειτα από δουλειά το πρωί και νυχτερινό το βράδυ,  η Αρετή έμπαινε για πρώτη φορά σαν δασκάλα στην τάξη της. Κοιτώντας τα αθώα μάτια των παιδιών ήταν αποφασισμένη να τα μάθει εκτός από γράμματα, να παλεύουν νύχτα μέρα για μια θέση στον ήλιο, που αυτά θα επέλεγαν. Η ζωή ήταν δικαίωμα τους.


Αυτή ήταν η πρώτη συμμετοχή μου στο ''Παίζοντας με τις λέξεις΄΄ της Μαρίας του 

 mytripssonblog  . Ευχαριστώ για τη συμμετοχή και ευχαριστώ και τη Μαρία για τη φιλοξενία!
                                     @@@@@@@@@@@

Επίσης μη ξεχνάτε πως οι δηλώσεις συμμετοχής για το ''Φωτο-Συγγραφική Σκυτάλη''
δηλώνονται εδώ!



20 σχόλια:

  1. Καλημέρα κορίτσι μου
    Την αγάπησα την ιστορία σου για τα νοήματά της
    Τα συγχαρητήρια μου!!!!

    Σε φιλώ πολύ καλή Κυριακή ♥♥♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελένη μου καλημέρα! Σ' ευχαριστώ πολύ να είσαι πάντα καλά και να έχεις μια όμορφη ημέρα! Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  2. Όμορφη συμμετοχή Μαίρη μου. Από τις επιλογές μου. Μακάρι το αισιόδοξο τέλος να συνέβαινε σε όλα τα κορίτσια που αντιμετώπισαν ή αντιμετωπίζουν ακόμη τέτοιες επιλογές.
    Καλή σου μέρα
    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άννα μου σ' ευχαριστώ πολύ αν και στην πραγματικότητα δεν είμαι τόσο αισιόδοξη πως τα καταφέρνουν πάντα έτσι. Να είσαι καλά κορίτσι μου και να έχεις μια όμορφη Κυριακή! Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  3. Α, την ξεχώρισα Μαίρη μου για την τόλμη της ηρωίδας!
    Ξέρεις πριν από 25 χρόνια είχαν φέρει και για μένα προξενιό ...1000 κεφάλια πρόβατα! ☺ Ακόμα το θυμάμαι και γελάω.
    Μου άρεσε επίσης η χρήση της λέξης μπαλκόνι! Όλα τα λεφτά!
    Μπράβο Μαίρη μου!
    Χαίρομαι που ήσουν εσύ πίσω από αυτό το στόρι!
    Φιλάκια πολλά! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και μη μου πεις πως άφησες 1000 πρόβατα να χαθούν και είπες όχι; Τα αφήνουν αυτά; Ήθελα να χρησιμοποιήσω τη λέξη κάπως διαφορετικά από το προφανές! Σ'ευχαριστώ πολύ κορίτσι μου να είσαι καλά πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  4. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Aκόμα και τα ονόματα των ηρώων, νοηματοδοτούν τους χαρακτήρες των ηρώων. Ο Σταμάτης που δεν κατάφερε τελικά να της σταματήσει τη ζωή και η Αρετή που τόλμησε να κυνηγήσει το όνειρό της και να μην προδώσει τις αξίες της. Μπράβο ρε Μαίρη μου, ήταν μια υπέροχη ιστορία βγαλμένη απ' τη ζωή, σαν ασπρόμαυρη ταινία εποχής, που παραμένει όμως ρεαλιστική και διαχρονική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου μοναδική ανάλυση μπράβο! Είναι μια ιστορία που παρεμφερής έχει συμβεί και στην πραγματικότητα μόνο που εκείνη έδειξε πυγμή λίγα χρόνια μετά τον γάμο! Σ' ευχαριστώ φιλιά και καλή συνέχεια!

      Διαγραφή
  6. Μαίρη μου, μακάρι όλα τα κορίτσια που έρχονται αντιμέτωπα με μια τέτοια κατάσταση να είχαν το θάρρος της ηρωίδας σου. Και γενικά, μακάρι οι άνθρωποι να διεκδικούσαν τα όνειρα τους παρά τις δυσκολίες.
    Μπράβο σου για την υπέροχη συμμετοχή.
    Καλό απόγευμα Κυριακής! 😘

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δυστυχώς φαντάζομαι πως δεν το έχουν αυτό το θάρρος όλα και οι άνθρωποι πολλές φορές καταβάλλονται από την αδυναμία τους και την ανασφάλεια τους!Σ' ευχαριστώ να είσαι καλά και να έχεις μια όμορφη εβδομάδα!

      Διαγραφή
  7. Αν και λατρεύω τα παραμύθια σου, οι μη παραμυθένιες ιστορίες σου έχουν πάντα κι αυτές κάτι συγκεκριμένο να πουν, Μαίρη μου. Και το λένε όμορφα κι απλά. Οι δύσκολες αποφάσεις τις πιο πολλές φορές μένουν στην άκρη και μου αρέσει που εσύ τις έβγαλες νικήτριες!
    Φιλιά! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλεξάνδρα μου γλυκιά και τα παραμύθια και οι ιστορίες πάντα πρέπει να λένε κάτι. Αλλιώς είναι κούφιες λέξεις! Σ' ευχαριστώ να είσαι πάντα καλά! Πολλά πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  8. Καλησπέρα

    Μπράβο στην Αρετή που τόλμησε και έκανε αυτό που αγαπούσε , να γίνει δασκάλα και τα κατάφερε
    και δεν δέκτηκε για άντρα της αυτόν τον άξεστο που της πρότεινε ο πατέρας της,ούτε την ζωή για την οποία νόμιζαν τότε οι γονείς ότι προορίζονταν οι γυναίκες , γάμο και σπίτι μόνο {όχι εργασία}

    Μπράβο και σε σένα που για πρώτη φορά συμμετείχες με αυτή την ωραία ιστορία

    Καλό βράδυ και να έχεις μιαν όμορφη εβδομάδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δελφινάκι δεν συμμετείχα πρώτη φορά απλά έστειλα δύο συμμετοχές! Σ' ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια να είσαι καλά και καλή συνέχεια!

      Διαγραφή
  9. Απαπαπά! Ανατρίχιασα κι εγώ μαζί νε την Αρετή.
    Δεν θέλω να φανταστώ πώς θα περνούσε τη ζωή της, αν δεν είχε πάρει αυτή την απόφαση.
    Το έχουμε δει πολλές φορές γύρω μας.
    Από τις ωραίες συμμετοχές και η δική σου.
    Όλες είναι τόσο ωραίες που η βαθμολόγηση είναι ουσιαστικά τυπική .
    Καλή συνέχεια και φιλάκια πολλά .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Ρένα μου! Έχεις απόλυτο δίκιο σ' αυτά που λες. Αν δεν ορθώσεις ανάστημα κάποιες φορές στη ζωή είσαι χαμένος. Σ' ευχαριστώ πολύ κορίτσι μου πολλά πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  10. Πολύ καλογραμμένη η ιστορία σου, Μαίρη, γεμάτη νοήματα που αποτυπώνονται ξεκάθαρα και στο τέλος χαρίζουν στον αναγνώστη την ικανοποίηση της τελικής επιβράβευσης ,αυτών που τολμούν και τα καταφέρνουν !!! Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ Κλαυδία μου να είσαι καλά! Πολλά φιλιά και από μένα!

      Διαγραφή
  11. Συγχαρητήρια και για αυτή την τόσο δυνατή συμμετοχή!
    Την χάρηκα τόσο πολύ την Αρετή!
    Σε ευχαριστώ πολύ Μαίρη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή